Sur Ajans Medya Hizmetleri

Şeniz Eken / Özel Haber

Diyarbakır Kayapınar Belediyesi ve Ortadoğu Sinema Akademisi Derneği’nin ortak organizasyonuyla gerçekleştirilen festival, 26 Eylül’de ÇandAmed Kongre Merkezi’nde Mehmet Atlı konseriyle açılışını yaptı. Dolu dolu geçen iki günün ardından, birbirinden güzel filmlere ev sahipliği yapan festivalin üçüncü gününde Domates Biber Depresyon, Görünür Görünmez: Bir (Oto)Sansür Antolojisi, Dargeçit, YİBO, A Fedayee Film, Rengê Kevir, Zarafet ve Şiddet Arasında ile 36 gibi birçok film izleyicilerle buluştu.

Rengê Kevir

Bugün festivalde gösterilen filmlerden biri olan Rengê Kevir, yönetmeni Tuğba Yaşar’ın kendi ailesi ve kökleri üzerinden anlattığı bir hikâyeyi konu alıyor. Film, 32. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışması kategorisinde En İyi Belgesel Film Ödülü’nü aldı. Tuğba Yaşar’ın filmi, kişisel olanla toplumsal olanın kesiştiği bir anlatıyla, bir aile albümünden yola çıkarak 1990’larda yakılan Kürt köylerinin harladığı kolektif hafızanın kuşaktan kuşağa nasıl dönüştüğünün izini sürüyor.

Festival deneyimini ve filmine dair konuştuğumuz Tuğba Yaşar, düşüncelerini şöyle aktardı:

"Öncelikle kendimi tanıtayım, İzmir doğumluyum. Ama annem ve babam Mardinli, Kürdüz. Bu yıl İzmir Ekonomi Üniversitesi Sinema ve Dijital Medya bölümünden mezun oldum. Genellikle belgesel türünde, kimlik ve mekân temaları üzerine işler yapıyorum. FilmAmed'de olmayı şöyle tarif edebilirim: Burası benim en çok heyecanlandığım yerdi. Film şimdiye kadar birkaç yerde gösterildi ama burası benim için çok özel, çünkü film bu topraklar üzerinden bir hikâye işliyor ve insanların nasıl tepkiler vereceklerini merak ediyordum. Çok güzel karşılandı film çok mutlu oldum."

Fotoğrafların Anlattığı

Film fikrinin nasıl ortaya çıktığını şu sözlerle ifade eden Yaşar:

"Aile albümümüzü kurcalarken köklerimizi ve geçmişte yaşanan acıları sorgulamaya başladım. Fotoğraflarda güzel köy manzaraları ve hayvanlar olsa da annem hep o insanların kayıplarını, köy yangınlarını, faili meçhulleri, toplu katliamları anlatıyordu. Çocukluğumdan beri dinlediğim bu hikâyeler beni çok etkiledi. Annemin travmatik anıları gülümseyerek anlatması dikkatimi çekti; bunu sinemaya taşımak istedim. Fotoğraflara bakınca bir yanda pastoral manzaralar, diğer yanda yaşanan acılar vardı. Annemler Mardin Savur'a bağlı Derslav ( Evkuran ) köyünden. Yaşananları anlatırken gösterdiği soğukkanlılık beni çok etkiledi ve ben de bu anlatılardan ve fotoğraflardan yola çıkarak filmimi oluşturdum."

Zaten fotoğraflarda annem, babaannem, ben, annemin kuzenleri, babam ve akrabalarımız var. Bu kişiler, annemin anlattığı hikâyelerde de yer alıyordu. Film, biraz da o anıları hatırlatmak ve yaşanmayan ama hissedilen olayları görünür kılmak için ortaya çıktı. Ben fotoğraflarda yer alsam da, bu olayları birebir yaşamadım; sadece köye ziyaretlere gittim. Annem yaşananları psikolojik ve duygusal olarak bize aktardı. Biz şiddeti doğrudan yaşamadık ama içimizde hep bir huzursuzluk vardı. Film, bu huzursuzluğun kaynağını sorgulama sürecim oldu.

Filmin isminin anlamı 

Tuğba Yaşar, filmin isminin hikâyesini ise şu sözlerle anlatıyor:

"Köyde evler taştan yapılmıştı. Baskınlar sırasında köyler ( annemlerin köyünde çok şiddetli olmamakla birlikte civar köylerde daha yoğun bir biçimde yangınlar çıkarılmış ) ateşe veriliyor, içeride hayvanlar varken evler yakılıyordu. Annem bana hayvanların çığlıklarını, kaçışlarını anlatmıştı. Ben de filmde çokça hayvanların sesini, dağın, taşın görüntüsünü kullandım. Taşların rengi, onların o köyde yaşananlara olan tanıklığı, bana filmin ismini verdi. Bu şekilde ortaya çıktı isim."

Kısa film ve belgesellerle yola devam

Tuğba Yaşar, ilerleyen dönemde kısa film ve belgesel çalışmalarına ağırlık vereceğini belirtiyor:

"Şu anda kaba kurgusunu bitirdiğim başka bir kısa filmim var. O da Lübnan İç Savaşı’ndan göç eden ailemin hikâyesiyle ilgili. Şimdilik uzun metraj düşünmüyorum; daha çok kısa belgesel ve kısa film üzerine yoğunlaşmak istiyorum. Bu şekilde yoluma devam edeceğim."

Sur Ajans